Hoşgeldinizz :)

Translate

4 Mart 2019 Pazartesi

GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE DOĞRU GELİYORUM :)


Kocaman mutlu haftalar diliyorum:)

Benim bu içimi dökme durumum biraz uzun sürecek sanırım çünkü uzun zaman oldu yazmayalı, paylaşım yapmayalı :)

En son nerede kalmıştık ameliyat diyordum, Nisan ayında ufaklığın göz kontrolü var diyordum velhasıl kaldığım yerden devam edebilirim ( bu arada klavyeye dokunmayı özlemişim 10 parmak kullananlardan olduğum için ayrı bir keyif veriyor bana şu anda )

Tabi biz şimdi Nisan ayında gideceğimiz kontrolü bekliyoruz her ne kadar bugüne kadar tüm süreç sağlıklı ve başarılı atlatılmış olsa da sanırım bu acaba duygusu, bu tedirginlik duygusu bizi hiç bırakmayacak tabi ki yeter ki sağlık olsun tedirginlik bir şekilde bastırılabilir diyorum...

O zamanlar tek sıkıntımız bu durumda değildi Beylikdüzünde bir sitede oturuyorduk fakat giriş katında idi evimiz altımız depo idi boş ne kağısı ne penceresi olan bir yerdi çocuk yok iken biz sabah işe giden akşam evine gelen insanlar olduğumuz için kışın sorun yaşamıyorduk, doğalgazı ne kadar açarsak açalım evi bir türlü ısıtamıyorduk hem ödediğimiz para hem üşümek bir yandan bizi daraltıyordu ama bi şekilde 2 baş olduğumuz için taşınmayı erteliyorduk birde benim işim bana yakın idi... Amma velakin çocuk olduktan sonra bu ciddi bir problem olmaya başladı evin yerini ısıtamadıktan sonra istersek sonun kadar yakalım o kombiyi hiç bir faydası olmuyordu e bu minnak emekleyecek, yerlere oturacak,keşife çıkacak vesaire vesaire ne yapacağım bir odaya kapatıp hapis mi edeceğim :/

O zamanlarda annemlerde (kendi ailem) ev sahibinin oğlu evleneceği için (film sanki) bulundukları evden çıktılar ve şansa bizim sitede bizim blokta 4 kat üstümde boş daire buldular ve oraya taşındılar ve biz ameliyat, doktor, hastane, doğum bla bla derken bayağı açılmış olduk bu sebepten dolayıda taşınmayı ertelemek mecburiyetinde kaldık ( bir evi taşımak en az 10 bin tl, yok depoziti, yok peşinatı, yok emlakçı komisyonu, yok nakliyesi ) ve çareyi en azından bir kışı yukarıda annemlerde geçirmeye karar verdik... Var olan evimizi kapatıp (kapatıp derken tabi ki ev duruyor kalmadığımız eve her ay kira ve aidat ödedik ) yukarıya taşındık bir kış boyunca ve kış dediğimiz Aralık-Ocak-Şubat ama ufak bebeğiniz var ise o kış 3 ay olmuyor malesef (mevsimsel sıkıntıları düşünürsek ne demek istediğimi anlamışsınızdır). Uzun bir süre annemlerde salonda yaşadık, ev içine ev kurmak zorunda kaldık her akşam yere uyku alanı kur, her sabah yatak odası halini salona çevir, 1 oda içinde yaşa :/ Ne olursa olsun kendi ailen annen-baban her zaman allah razı olsun bir gün bile yeter dediklerini ne duydum, ne gördüm ama diyorum ya ev içine ev kurduk psikolojik olarak insan kendini diplerde hissediyor zaten bedensel değişikliklerin olmuş, çocuğun ameliyat olmuş, bir sürü borcun var, doğru düzgün kendine bakamıyorsun vb. kendini bu durumda eksik, yetersiz hissediyorsun... E tamam annen baban onlar senden bir şey beklemiyolar ama insan işte sen kendini borçlu hissediyorsun, düzenlerini bozmuşsun, yük olmuşsun, +3 boğaz olmuşsun bir yandan kendi maddiyatını halletmeye çalışırken bir yandan aynı evi paylaştığın için bir şekilde katkıda bulunmaya çalışıyorsun e tabi bu sırada eşim Beylikdüzünden - Beykoza işe gidip geliyor her gün sabahın kör vakti yola çıkıyor akşamın bir vakti eve geliyor hayatı yollarda geçiyor.

Öyle yada böyle biz bu şekilde uzun bir süre (kış-sonbahar diye adlandırabiliriz bu uzun süreyi) bu şekilde hayatımıza devam ettik, devam etmeye çalıştık... Ama duru prenses iyice ayaklanmaya başladığında ve artık yaz tamamen yüzünü göstermeye başladığında (ki temmuz - ağustos aylarında bile bizim ev serin oluyordu tabi yazın serinlik mükemmeldi sadece 2 kişi iken ) artık önümüz kışı da yukarıda annemlerle geçiremeyeciğimizi iyice fark ettik, sonuçta büyüyen bir kızın var ve kendi alanı olması gerekiyor bir şekilde evini bilmesi gerekiyor ve kışları yukarıda, yazları kendi evinde nereye kadar olabilir ki... Ani bir karar ile (gerçi ani diyorum ama kendi içimizde ne muhasebeler yaptık, aldık oraya koyduk, oradan aldık başka yere koyduk vesaire...) ve taşınmaya karar verdik ve kızımızın da daha güzel bir semtte büyümesini istedik e madem taşınıyoruz o zaman eşimin işine yakın olsun dedik başladık ev aramaya... İSTİKAMET ANADOLU YAKASI

Yalan olmasın bu kararı alıp evi bulmamız çok uzun sürmedi yani zaten hep bakıyorduk ev ama işi iyice ciddiyete binince taş çatlasın 15 gün falan sürdü tabi ev bulma konusunda da şanslıydık çok çok uzun süre araştırmadık ve en sonunda Beykoz da aradığımız evi bulduk aslında şu an oturduğumuz evi evet buraya da bakalım ama yani içimizde, aklımızda kalmasın pek ısınamadık güdüsüyle gelip baktığımız ve bakınca tamam tutuyoruz dediğimiz bir ev oldu bizim için... Tabi hızlı hareket etmemiz gerekiyordu ay sonu gibiydi yanlış hatırlamıyorsam boşaltacağım eve tam kira vermemek için bir an önce evi boşaltıp taşınmamız gerekiyordu.

Bir baktım evi kolilemişiz, bi baktım nakliye gelmiş, bi baktım bütün ev yeni eve taşınmış, bi baktım ay bu ev nasıl yerleşecek ( e bi yandan ufaklık annemlerde 10 gün falan annemlerde kaldı ) derken biz 10 günde evi oturulabilir hale getirdik çok şükür...

Ay tamam yeter bu kadar gene destanlar yazmışım çok uzun olmasın sıkılırsınız sonra :)
Her zaman ki gibi buraya kadar okuduysanız derdime ortak olduysanız o güzel yüreklerinizden öperim :)

Ben gene fırsat bulunca devam edeceğim sevgiler :)

Kendinize çok çok iyi bakın :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

İletişim Güzeldir :)

Ad

E-posta *

Mesaj *