Bağımlılık....

Ne kadarda anlamlı çizimler değil mi ? Facebook sayfamda takip ettiğim  arteide  diye bir hesap var, resimleri burada gördüm ve üzerine düşündüğüm zaman aslında tamda bu çizimlerdeki gibi ister istemez bağımlı olduğumuzu fark ettim. Bazen haberlerde olsun veyahut etrafımda olsun almış başını gitmiş bu düzen içinde kaybolmak istememiş ve kendince bir hayat süren kişiler görüyoruz inanın çok özendiğim zamanlar oluyor ? Mesela bir kasabaya bile yerleşsem kafii diyorum bazen,  sonra bir kafadan bir ses çıkıyor  "e ama İstanbul da doğdun, büyüdün burayı özlersin." - Pardon ama nesini özleyeceğim, 30 dk'lık mesefalere 2 saatte gitmeme neden olan trafiği mi?, Manyak gibi sabah- akşam çalışıp kendime kalan 1 gün de ne yapsam acaba diye deli gibi düşünüp sonra hiç bir şeyi yetiştirememeyi mi?, peki hayatını idame ettirebilmek için o vazgeçtiğin veyahut aza indirgediğin eğlencelerine ne demeli?, yeşil görmek için km'lerce yol katedip üstüne para verip içerilere girmene ne demeli? vbg. bla bla bla bla......... 

Biz özgürlüğüne düşkün bir milleti ki böyle olması çok daha iyi ama bizler ne ara böyle olduk, ne ara bu kadar vazgeçtik kendimizden, ne ara kendimizi bu kadar bağımlı yaptık ve ne ara bunun böyle olması gerektiğine inandık....

Yani demem o ki kimimiz zorunlu olduğumuz için, kimimiz bu bağımlılığı sevdiğimiz için ama sonuçta durum budur... 

 

Kaynak : Arteide

Nihat Sırdar & Bütün Kazlar Toplandık

Peehh gene geldi Cuma, ee bu akşam ne yapalım diye düşünmeye başladınız biliyorum ama ben bu sefer önceden plan yaptım ki normalde yaptığım planlarda mutlaka bir aksilik çıkar idi bu yüzden genelde spontane takılmayı seviyorum ama bu sefer böyle olmayacak gibi diyorum :) Uzun zamandır Nihat Sırdar'ın Bütün Kazlar Toplandık adlı gösterisine gitmek istiyordum, zaten sabah ve akşam program yaptığı saatlerde trafikte olduğumdan dolayı genelde de programını da severek dinliyorum.

Baktım ki İstanbul da Leyla Gencer Opera ve Sanat Merkezi 'nde olacakmış, hoopppp hemen dedim kaçmaz, zaten adamcağız yer bulamıyor :) 18.12.2015 günü olanı kaçırdım daha doğrusu yer bulamadım ama 25.12.2015 kaçmaz :)

Demem o ki ben Cuma gecemi Nihat Sırdar'ın 21:00 de Leyla Gencer Opera ve Sanat Merkezi'nde başlayacak olan gösterisine giderek değerlendiriyorum :)

Umarım sizinde güzel bir programınız vardır :) Cuma gecenizin huzurlu geçmesi dileğiyle :)

Eski Otobüs & Yeni Yaşam Alanı

Sizde böyle bir otobüste yaşamak istemez miydiniz ? Açıkçası böyle bir imkanım olsa mutlaka yapardım diye düşünüyorum, ay sanırım artık yaşlandım tamamı ile uzaklaşabileceğim her şey gözümün önüne geliyor, karşıma çıkıyor sanki beni çağırıyor... Bırak bu hayatı al kocişinide artık keyfine bak, rahatına bak, huzuruna bak diyor, bu stresten, sıkıntıdan uzaklaş diyor :/ 

Belki ben hala hayal ediyorum ama bunu gerçekleştiren kişilerde var tabi ki bu tarz örneklerin çoğu yurt dışından geliyor. Patrick Schmidt adlı bir beyfendi oğlu ile birlikte 1990 yılından kalma eski bir okul otobüsünü yaşam alanlarına çevirmeye karar vermişler ve başarılı olmuşlar.

Otobüse 4500 dolar gibi bir meblağ ödeyip satın almışlar, otobüsün tadilatı ise 3 ay sürmüş ve takribi 9000 dolar gibi bir rakama patlamış ama sonuca bakmak gerekirse içi çok güzel olmuş :)

Ne düşünüyorsunuz ? Evet ülkemizde bu tarz bir olaya kalkışmak çok pahalıya patlar ama yurt dışında bu tarz olaylar tam olarak çıkması gereken rakamlarda kalıyor bu yüzden sanırım bir gün yurt dışına yerleşir isek (ki böyle bir planımız var, hayırlısı diyorum) herhalde bazı şeyleri rayına oturttuğumuz zaman ilk araştırmasına başlayacağımız şey bu olur :) Valla ben çok sevdim ya ne güzel huzur içinde ev kirası oluyor sana benzin parası :) e benzin ucuz haliyle biliyorsunuz :) 

Kaynak : Gaia Dergi